Dagelijks archief: 13 augustus 2015

Een gedicht


Dansend in de regen, weet ik dat er ook weer zonnestralen zullen zijn.
En soms komen deze onverwacht: in een woord, in een gebaar, een onverwacht bezoek of uitnodiging.
Of soms weet ik dat zij gaan komen: in samen zijn en die leuke dingen doen, het delen met vrienden, een etentje of theaterbezoek.
Het zijn de geniet momenten. De momenten die weer energie geven en waar ik dagen op voort kan gaan.
En als ik weer eens langs het strand wandel, dan zal dit gedicht zeker bij mij opkomen. Gevonden op  “elke week eentje“, een site waar kunstenaars laten zien wat zij kunnen: beeldend, gedichten.
En deze viel mij dus op. Ook het laatste deel: het bijkomen, adem in-adem uit, een mantra die ik vaak heb herhaald.
Een gedicht dat voor de schrijver een hele andere betekenis heeft dan dat het voor mij heeft . En dat is het mooie van creaties: zij doen iets met de lezer/kijker/ontvanger. Dank je Teun voor deze creatie:

Als na de regen
onverwacht
de wolken breken
stroomt de zon in vrije val
weer ongefilterd fel
op rimpelvelden in het water
schitterend in golven
tegenlicht
het zwart en wit waarin
een zwaluw dicht
langs opspattende vonken
scheert.

Voeten in het natte gras
staan druipend zware bomen
onbeweeglijk op te warmen
bij te komen
adem in
een dampsliert wacht
op wind.

Auteur Teun Klumpers

Advertenties

mijn laatste keer


Mijn laatste keer….. nee zover ben ik nog niet dat ik daar mee bezig ben. Voor mij is het nu lekker doen, genieten van het moment en niet te ver vooruit plannen. In het hier en nu zijn noem je dat. En dat bevalt mij goed. Dank zij al mijn yogalessen kan ik dat ook: ik heb daar geleerd met het moment bezig te zijn en dat te nemen voor wat het is. Nooit gedacht dat al die lessen mij zo van pas zouden komen!!!
Femke loopt een stap op mij vooruit. En daarom heb ik zoveel respect voor haar: wat een moed om dit te delen. En nu dan ook zondag 16 augustus op tv. Ik ben haar dankbaar voor die moed, want ik weet dat ik weer veel van haar zal leren.
Daarom deel ik haar gedachten over mijn laatste keer: want ik weet dat dit proces bij mij ook gaat komen en ben benieuwd hoe ik daar dan op zal reageren.

femkevanrossum


Ja, dat klopt, dat ben ik, daar op tv. Of het plotseling slechter met me gaat? Niet helemaal. Het gaat al een hele tijd heel langzaam steeds slechter met me, maar daar zie je aan de buitenkant inderdaad niet heel veel van. Ja, ik weet dat ik er ook best goed uitzie, maar ik merk wel dat ik steeds weer een klein stukje in moet leveren. Confronterend? Voor mij niet in het bijzonder, maar dat komt misschien omdat het geleidelijk gaat en ik er al ruim drie jaar dagelijks mee worstel. Schrik je ervan? Waarom dan? Ik heb er toch nooit een geheim van gemaakt dat ik ziek ben en dat mijn toekomst onzeker is? Is het misschien omdat de werkelijkheid nu pas echt doordringt, ondanks alle keren dat ik het benoemd heb? Omdat dat wat je eigenlijk al ruim drie jaar weet, nu ineens een gezicht krijgt en een…

View original post 395 woorden meer