Boedha in wording…

11 mei 2012 chemo 4,
Het aftellen kan nu echt beginnen: na deze nog 2 te gaan………….
Het patroontje gaat rustig verder. De tong heeft bedacht dat rood toch leuker is dan wit. Houdt zich rustig met de voorraad kauwgum, ijsjes en de hulpmiddelen van Dentaid. Deze laatste gekregen van de oncologie verpleegkundige, die mee denkt met mijn zoektocht naar alternatieven ter voorkoming van de uitslag in mijn mond. Het spul (tandpasta, mondspoeling en vochtgel voor de nacht) helpt goed.
De spieren gaan nu wel meer protesteren: want ja, naast de boze tumorcellen worden nog steeds de goede cellen ook afgebroken.  De trap thuis begint beetje op een berg te lijken…..en zo hoog is die trap nu ook weer niet.
Benen en armen worden bij iedere inspanning moe en zwaar. Zij willen niet meer zo, stemmen voor bejaardentempo. De fiets bij de fysiotherapeut gaat op een lagere stand. De oefeningen in een lager tempo en lagere weerstand.

 

Gelukkig is er dan mijn BFF, die als een witte tornado door mijn huis gaat. Ik mag het op de bank volgen. En ben zo blij dat zij er is. Wasje weer gedaan, koelkast gevuld en een maaltijd gemaakt.

 

De les van loslaten gaat gestaag door: een auto die niet doet zoals het zou moeten is vervelend, maar raakt mij niet. Het gaat zoals het komt.
Naast het “Zen” gevoel, komen er ook momenten met “hyper” zijn: ik loop van het een naar het ander, lijk wel een stuiterballetje, maak veel afspraken omdat zij zóóó leuk zijn. Moet mijzelf dan echt tot rust roepen……. tja boedha wordt je niet in één keer.

 

 

Advertenties

Een Reactie op “Boedha in wording…

  1. Ha Marja,
    Het is allemaal zo herkenbaar, die schimmelinfecties tja dat weet ik ook zelf nog heel goed. Wit beslag op je tong en keelholte. Als je iets te kruidig,scherp at dan brandde het je mond uit. De tabletten om het tegen te gaan lagen standaard klaar na elke kuur.
    Het is ook zo dubbel aan de ene kant gaat de chemo je kankercellen te lijf gaan, aan de andere kant doen we ook flink een jasje uit.
    Mentaal, fysiek en geestelijk brokkel je af tot je voor je gevoel “naakt” in d wereld staat. Ik werd zelf ook letterlijk “gek” in mijn hoofd, mijn geheugen liet me in de steek, gewoon letterlijk niet meer helder na kunnen denken over dingen, gevoel dat je de grip kwijt raakt en zo overprikkeld dat ook ik niet meer in staat was om te filteren.
    Het aftellen van de kuren was net als voor jou dan ook voor mij een houvast in die periode. Weten dat het einde van deze behandelingsfase in zicht was…..

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s