Als je niet weet wat je zeggen moet

Wat zeg je tegen iemand die kanker heeft? Het is niet makkelijk, ik weet het. Er zijn mensen die niet weten wat te zeggen en je dan maar mijden. Er zijn mensen die o zo goed bedoeld de standaard zinnen zeggen, vaak omdat zij ook niet weten wat te zeggen. “het komt goed……”, is er zo eentje. Natuurlijk willen wij dat allemaal, maar nee, dat weten we niet. En hoe dan ook, kanker verandert je leven, hoe dan ook. De behandelingen laten hun sporen na.
Maar soms komt er ook een mooie of onverwachte reactie. Of die vriendin of collega die net even treffend jouw gevoel weet in te schatten en weer te geven.
En wat zeg je zelf, tegen de mensen om je heen??? Ook dat is voor ieder verschillend: sommigen sluiten zich af en willen op zichzelf, alleen, verwerken wat hun leven op hun kop zet. Ik zelf ben vanaf dag 1 open geweest in wat mij overkwam. Heb verteld wat het met mij deed en hoe ik mij voelde. Soms confronterend. Want ja, nu kan je bij mij een gesprek verwachten waarin de dood deel uit maakt van mijn huidige leven. Ik ga daar niet omheen.
Ik krijg terug dat dit de mensen om mij heen heeft geholpen: zij durfden daardoor vragen te stellen. En het gaf hen ook een beetje inzicht in mijn wereld, mijn leven en mijn gedachten.
Ik hoop dan ook wat wij met elkaar iets voor elkaar hebben kunnen betekenen. Ik zelf ben nog steeds blij met de warme, hartelijke en vaak ook zeer begrijpende reacties die ik krijg.

Een deelgenoot schrijft een mooi stuk met links die jou mogelijk helpen als je niet weet wat je moet zeggen:
Het is zo lastig om ‘een gewoon gesprek’ te voeren als je nog geleefd wordt door kanker.

Bron: Als je niet weet wat je zeggen moet

Advertenties

5 Reacties op “Als je niet weet wat je zeggen moet

  1. Thank you for sharing this – it is one of the challenges especially when you don’t know the person very well as you’re never sure how they are approaching their diagnosis or treatment. What is worse than saying the wrong thing though is not saying anything at all or treating it as though it is a pink elephant in the room.

    Liked by 1 persoon

  2. Thanks Becky, yes it’;s not a easy thing. And everybody is different and reacts different in this situation.But you are right about saying nothing as if it is not existing or even ignoring that pink elephant!! I think it’s better to say you don’t know what to say or just ask and listen is also a good thing.

    Like

  3. Wat mooi dat je dit geplaatst hebt Marja.
    Tot een jaar of tien terug liep ik ook het liefst weg. Want het is maar al te waar, dat je niet weet wat je moet zeggen als je langs de zijlijn staat van iemand met kanker. Je bent bang voor onbekende emoties bij jezelf of bij degene die kanker heeft. Hoe ga je daar mee om? Maar dan leer je op gegeven moment dat het inderdaad gewoon zo simpel kan zijn als: ik weet niet wat ik moet zeggen. Of alleen maar een hand vast te houden, een luisterend oor te zijn. Een boodschap te doen of mee naar het ziekenhuis. Gewoon de kleine simpele dingen. Wanneer je gewoon dat eerste stapje heb gezet, dan wordt het steeds makkelijker. 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s