Dansen in de tijd

Mijn dans terug in de tijd was een feestje!!
De reünie van de middelbare school, afgelopen weekend, bracht veel leuke en fijne herinneringen terug. Aan de lessen, of juist aan wat er niet gedaan werd in de lessen ;-), aan de medeleerlingen en de leerkrachten.  Speciale herinneringen aan de activiteiten: onze ludieke weken waren een beleving om nooit te vergeten. Want wie maakt er een middeleeuws feest mee in een kasteel???
De foto’s die weer voorbij kwamen om de herinneringen extra kleur te geven.
En de gesprekken met de leerkrachten van toen, wat zij hebben betekent voor ons en hoe wij hen herinneren. Hun kracht van toen is er nog steeds, ook al nemen de jaren toe.
Dansend door die tijd van toen, voel ik mij weer jong en vrij.

Door de tijd terug vergeet ik de tijd die er nog ligt. Het is even zijn in het niets.

Een goed gevoel. Los van alles, los van het vretende monstertje van binnen, los van wat er nog komen gaat.
Waarna aan het eind toch weer dat spookje van de tijd om de hoek komt kijken: want zien wij elkaar weer over 5 jaar, bij ons volgend lustrum………… ga ik die 5 jaar halen? Zal ik daar bij zijn?  Wanneer het om vooruit kijken gaat, zal dit spookje steeds weer van zich laten horen.
Ik weet dat als ik zelf te moe of zwak zal zijn om over 5 jaar op mijn eigen benen te staan, er genoeg zijn die mijn rolstoel willen duwen en mij weer willen laten genieten.
Voor nu ga ik eerst  weer naar morgen, de komende week, een beetje naar de volgende maand….. dat is nog niet zo ver weg. Ik ben weer terug in het hier en nu.

Mijn grens volledig overschreden en vervolgens een paar dagen nodig om weer bij te komen. Maar dit soort rekken van mijn grens heb ik er voor over: het levert mij ook zoveel stralende energie en pret. Dan mag ik daarna even op “uit”.
Gelukkig kent de kring om mij heen dit grens zoekend gedrag van mij en weten dat ik een paar tandjes terug schakel.

Advertenties

2 Reacties op “Dansen in de tijd

  1. Mooi!

    Like

  2. Wat fijn dat het zo goed voelde!!!
    En ach, die straf achteraf… Niet leuk, maar hij is er toch wel, dus stukken beter als je hem kunt dragen op een dekentje van mooie herinneringen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s