Tagarchief: gedicht

Je kan het niet alleen……


Deze reis die ik maak, had ik nooit kunnen maken op de de manier zoals ik het doe, zonder die anderen. Die o zo bijzondere anderen die naast mij staan en mijn pad met mij mee lopen. Familie, vrienden,collega’s, wat zijn het mooie mensen……
Daarom maakte de Lachende Traan dit mooie gedicht voor mij:

Soms moet je dingen ondergaan die je niet ondergaan wil. Bijvoorbeeld wanneer je ernstig ziek bent. Een vrouw schreef me: “Ik heb nu in twee jaar tijd twee keer chemo ondergaan en ben zo blij met de steun van familie, vrienden en collega’s”. Ze vervolgde: “Ook al moet ik het zelf doen en doe ik dat op een positieve manier, het voelt alsof zij mij optillen met al die liefde.”

Super! Tijd om die familie, vrienden en collega’s eens in het zonnetje te zetten en jullie samen heel veel kracht toe te wensen voor de toekomst.

You lift me up De lachende Traan

You lift me up
De lachende Traan

Advertenties

Een gedicht


Dansend in de regen, weet ik dat er ook weer zonnestralen zullen zijn.
En soms komen deze onverwacht: in een woord, in een gebaar, een onverwacht bezoek of uitnodiging.
Of soms weet ik dat zij gaan komen: in samen zijn en die leuke dingen doen, het delen met vrienden, een etentje of theaterbezoek.
Het zijn de geniet momenten. De momenten die weer energie geven en waar ik dagen op voort kan gaan.
En als ik weer eens langs het strand wandel, dan zal dit gedicht zeker bij mij opkomen. Gevonden opĀ  “elke week eentje“, een site waar kunstenaars laten zien wat zij kunnen: beeldend, gedichten.
En deze viel mij dus op. Ook het laatste deel: het bijkomen, adem in-adem uit, een mantra die ik vaak heb herhaald.
Een gedicht dat voor de schrijver een hele andere betekenis heeft dan dat het voor mij heeft . En dat is het mooie van creaties: zij doen iets met de lezer/kijker/ontvanger. Dank je Teun voor deze creatie:

Als na de regen
onverwacht
de wolken breken
stroomt de zon in vrije val
weer ongefilterd fel
op rimpelvelden in het water
schitterend in golven
tegenlicht
het zwart en wit waarin
een zwaluw dicht
langs opspattende vonken
scheert.

Voeten in het natte gras
staan druipend zware bomen
onbeweeglijk op te warmen
bij te komen
adem in
een dampsliert wacht
op wind.

Auteur Teun Klumpers